(ภาพนี้จากผนังโบสถ์ บ้านทุ่งคา ต แม่สุก อ แจ้ห่ม ลำปาง)
อาสวะบางส่วนสามารถละได้ด้วยการบรรเทา
ภิกษุทั้งหลาย !
อาสวะทั้งหลาย ส่วนที่จะพึงละเสียด้วยการบรรเทา เป็นอย่างไรเล่า ?
ภิกษุทั้งหลาย ! ภิกษุในกรณีนี้
พิจารณาโดยแยบคายแล้ว ย่อมไม่รับเอาไว้ในใจ
ย่อมละเสีย ย่อมบรรเทา ทำาให้สิ้นสุด ทำาให้ถึงความมีไม่ได้
ซึ่งกามวิตก, พยาบาทวิตก, วิหิงสาวิตก อันบังเกิดขึ้นแล้ว;
และย่อมไม่รับเอาไว้ในใจ
ย่อมละเสีย ย่อมบรรเทา ทำาให้สิ้นสุด ทำาให้ถึงความมีไม่ได้
ซึ่งสิ่งอันเป็นอกุศลธรรมอันเป็นบาปทั้งหลาย ที่บังเกิดขึ้นแล้ว.
ภิกษุทั้งหลาย ! ข้อนี้เป็นเพราะ
เมื่อภิกษุไม่บรรเทาด้วยอาการอย่างนี้,
อาสวะทั้งหลาย อันเป็นเครื่องคับแค้นและเร่าร้อน จะพึงบังเกิดขึ้น,
และ เมื่อภิกษุบรรเทาอยู่
อาสวะทั้งหลาย อันเป็นเครื่องคับแค้นและเร่าร้อน
จะไม่พึงบังเกิดขึ้น แก่ภิกษุนั้น.
ภิกษุทั้งหลาย ! นี้เรากล่าวว่า
อาสวะทั้งหลาย ส่วนที่จะละเสียด้วยการบรรเทา.
มู. ม. ๑๒/๑๙/๑๗.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น